'WINTERS  ART'

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

1 december, dinsdag 

KAREL KOK EN DE GOUDEN STAF VAN SINTERKLAAS

Afgelopen zondag zijn we (met Jan z'n werk) naar het theater geweest naar de voorstelling 'Karel Kok en de gouden staf van Sinterklaas'. Het is een hilarische musical boordevol aanstekelijke liedjes, dansjes en een hoop humor. Echt erg leuk. Terwijl wij naar de voorstelling kijken, leggen de pieten in een andere zaal voor de kinderen een cadeautje neer!

HET MYSTERIE VAN SINTERKLAAS

Onder het mom van 'het leven is al ingewikkeld genoeg' benoem ik de meeste dingen gewoon zoals ze zijn. Ook naar de kinderen toe. Wanneer er een dode vogel op straat ligt dan heb ik het ook over 'dood' en niet over 'slapen' of iets dergelijks. Dat de tandenfee een verzinsel is, heb ik meteen bij de eerste wisseltand uitgelegd. 'Die bestaat niet, maar ik wil best een euro onder je kussen leggen hoor, als jij dat leuk vindt'.

Helder. Duidelijk. Geen gedraai om de hete brij.

Er is alleen één oud mannetje met een witte baard en een tabberd aan waarvan ik wel moet doen alsof hij bestaat! Sinterklaas... Daar kun je hier in Nederland toch echt niet om heen.

Ook dit jaar blijkt weer dat '5 december' voor onze oudste twee nog helemaal niets van z'n heilige glans heeft verloren! Toch vind ik het af en toe best lastig als ik - eigenlijk vooral door Jurre - bestookt word met vragen.

'Kan Ameriko écht over de daken lopen mama?', vraagt Jurre.

Ik probeer me dan een beetje op de vlakte te houden. 'Ja, ik heb het nog nooit gezien hoor, maar dat zeggen ze wel hè?'

'Hoe weet hij altijd precies wat ik hebben wil?', gaat Jurre verder.

'Dat is knap hè van Sinterklaas! Jij maakt een lijstje en de rest gaat vanzelf', red ik mij er moeizaam uit.

'Zijn die pieten geschminkt mama?' vraagt Jurre terwijl we naar het Sinterklaasjournaal kijken.

'Eh, nu je het zegt' antwoord ik want ik weet even niet zo goed wat ik zal zeggen. 'Ik denk dat sommige pieten al zwart zijn en dat sommige zich schminken.'

'Dat denk ik ook', beaamt Jur.

Tijdens het Sintjournaal werpt Jurre een volgende lastige vraag op: 'Is dat een andere Sinterklaas?'.

'Nou...', zeg ik. 'Misschien is het een hulp-Sinterklaas. Dat kan, want Sinterklaas kan natuurlijk ook niet alles alleen'.

'Nee, natuurlijk niet.'

'Sinterklaas komt uit Spanje hè mam?'

'Ja', antwoord ik.

'Hij kan wel goed Nederlands praten', merkt Jur op. 

'Ja, die Sinterklaas die kan er wat van! Hij praat alle talen volgens mij'.

'Ook Chinees?', vraagt Jurre.

'Vast wel', zeg ik.

'Oh ja', zegt Jurre.

Pffieuww, dat heb ik weer gehad, denk ik Maar helaas... Jurre is nog niet klaar.

'Maar mam, hoe komt Sinterklaas met Ameriko dan precies op het dak?'

'Oh.'

'Past een piet in de schoorsteen?'

'Eh, ja, dat schijnen pieten te kunnen ja.'

'Maar wij hebben geen schoorsteen, dus hoe komen de pieten bij ons binnen?'

'Misschien gewoon door de deur?' opper ik.

'Oh, ik weet het al! Met een reservesleutel,' zegt Jur.

'Precies.'

'Mama.. ik vind Sinterklaas heel lief.'

'Ja, ik ook', zeg ik.

'Alle pieten ook hè.'

'Ik vind van wel.'

'Je moet altijd lief doen', antwoord ik.

'Neeeheee', roept Jurre. 'Want Sinterklaas kan dat niet zien als hij in Spanje zit. Want Spanje is heel ver weg! Nog verder dan Frankrijk toch?'.

'En toch moet je altijd lief doen hoor, wat dacht jij dan!', probeer ik. 'Sinterklaas ziet alles!!!'

'Pfffff, echt niet', gilt Jurre en hij ligt helemaal dubbel van het lachen. ‘Whaha, jij snapt er echt NIETS van. Spanje is veel te ver weg. Dat kán helemaal niet!'

Foto's hiernaast: Roos en Stijn zeggen na afloop van de voorstelling Sint en de pieten nog even gedag. Jurre houdt zich liever wat op de achtergrond.

Foto hierboven: Stijn (helemaal rechts) in de klas bij meester Eelco. Iedereen zit klaar voor de intocht van Sint.

4 december, vrijdag 

DAAAAG SINTERKLAASJE

Ik heb het helemaal gehad met dat Sinterklaas gedoe.

Sint mag van mij snel weer wieberen. Hup het land uit…

Want weet je? Onze drakenStijn heeft volgens mij een identiteitscrisis door de komst van die goede oude man. Echt, het komt allemaal door Sint. Ik weet het zeker.

’s Ochtends vroeg bij het ontwaken is het al hel en verdoemenis. Hij stapt al chagrijnig uit z’n bed, terwijl de dag moet nog beginnen! En zodra zijn mond open gaat, komt er niets anders uit dan zeurderitus en kattenkopperij.

Hij wordt er extreem zeurderig van. Jengelig. Dreinerig. Vervelend. OERvervelend.

Vanmorgen wil hij zichzelf aankleden en hij wil daarbij geen hulp. Prima, mij hoor je niet klagen. Dus dat zeg ik ook: ‘Prima Stijn! Ga je gang’.

Maar 1 minuut later ben ik NIET meer lief als ik hem niet NU kom helpen. Als ik dan zijn kamer binnenloop, zet ik mijn geduldige gezicht op en vraag ik wat ik voor hem kan doen.

Iedereen zit netjes op zijn stoeltje, behalve...

Grommend en tierend als een wilde, staat hij middenin zijn kamer. Hij maait met zijn armen en knikt met zijn hoofd in de richting van zijn pyjamashirt dat blijkbaar niet makkelijk uit gaat omdat het inderdaad een beetje klein shirtje is.

Dus buig ik mij voorover en help hem bij het uittrekken van zijn shirt. En dan volgt er oorverdovend angstaanjagend gekrijs en meent meneer mij de wind van voren te moeten geven.

Wat dacht ik wel? Dat ik zo goed help? Nee, ik doe het helemaal verkeerd.

Oké, laat ik de verstandigste zijn, denk ik dan en ik zeg heel rustig: 'Ik kan het geloof ik niet zo goed, dus is het slimmer als je het gewoon zelf even doet'. En dan maak ik dat ik uit de voeten kom, terwijl ik me ondertussen afvraag of ik ergens in een tijdmachine ben gestapt en per ongeluk tien jaar in de tijd vooruit ben gegaan en plots een puberzoon heb??

Na tien minuten komt DrakenStijn als een SCHIJNHeilige Boon de trap af. Netjes aangekleed…

Dan krijgt hij Jurre in 't vizier en kan hij het niet laten zijn tong naar zijn grote broer uit te steken. En Roos wordt in het voorbij lopen per-ongeluk-expres door hem opzij geduwd.

Ik ben gewoon blij als hij ’s ochtends naar school gaat. Pfff.

Hij gaat zijn DrakenStijnStreken maar op z’n klasgenoten botvieren!

5 december, zaterdag 

PAKJESAVONDMIDDAG

Het zijn doldwaze dagen hier op het ogenblik. Stijn is helemaal in de ban van Sintekaasje (de 'r' en de 'l blijven lastig...). De tune van het Sintjournaal is al genoeg om Jurre, Roos en Stijn over te laten gaan in de stuitermodus. Vandaag is het dan eindelijk zover. We gaan naar Hilversum!

Stijn heeft er zin in en glimt de hele dag van oor tot oor. Jurre heeft er ook zin in al uit hij zich beduidend minder extravert. Maar dan Roos.... arme Roos. Ze is ziek vandaag: hoge koorts, overgeven. Als een zielig vogeltje hangt ze erbij. Ze heeft amper de kracht om haar kadootjes uit te pakken. Echt heel zielig!

Snotmiljaar, wat worden Jurre, Roos en Stijn vandaag verwend!

6 december, zondag 

KROMSLOOTPARKLOOP

Vorige maand heb ik voor het eerst sinds ik met de hardloopgroep loop een wedstrijdje (JustRun1Hour) gelopen. Omdat de wedstrijd een uur duurde en ik niet goed wist wat ik kan, heb ik dat uur gewoon maar in een lekker rustig tempo gelopen. Na ongeveer 35 minuten zat ik op 5 kilometer en bij 60 minuten op 8,7 kilometer.

Ik eindig als 5^e (van de 27 deelneemsters op deze afstand). Dat het gelukt is om deze afstand binnen het half uur te lopen maakt mij super trots. Blij ga ik weer naar huis hoewel 't lichamelijk gezien niet helemaal prettig voelt. Na afloop heb ik trillende knieën en die blijf ik de hele dag houden.

12 december, zaterdag 

AFZWEMMEN!!!

De zwemles van Jurre gaat gepaard met vele angsten en even zoveel overwinningen.

Zestien maanden geleden ging Jurre voor het eerst naar zwemles. De eerste hobbel is 'je hoofd onder water'. Gevolgd door 'zwemmen in het diepe waar je niet kan staan', 'op je rug zwemmen' etc.

De laatste hobbel die Jur moet nemen is 'in het water duiken, onder water zwemmen en door het gat-in-het-zeil zwemmen'.

Duiken op zich gaat prima. Onder water zwemmen ook. Maar DOOR het gat zwemmen vindt Jurre doodeng. Hij neemt een mooie duik, zwemt 3 meter onder water, ziet het zeil en komt dus precies voor het gat.... weer naar boven gezwommen!

Maar ja... zo komt er nooit een A-diploma!

Hoe dit op te lossen? Ruim twee weken geleden heb ik met Jur over 'het enge gat' gepraat. Hem uitgelegd dat 'door het zeil zwemmen' eigenlijk hetzelfde is als 'door een hoepel zwemmen'. Het zeil is even dun als een hoepel en het rondje is even groot. Door een hoepel duiken kan Jur, dus eigenlijk kan hij ook al door het gat! Als dit de volgende zwemles zou lukken, dan zou hij een pakje Pokemonkaarten krijgen.

Bij proefzwemmen duikt hij wéér door het gat en dus mag hij vandaag AFZWEMMEN voor A.

Afgelopen week zingt, praat en leeft Jurre met het woordje afzwemmen. Hij glundert wanneer hij het vertelt aan oma Wilma en aan opa Harry. Zelfs buurvrouw Kerstin moet het weten: Jurre mag vandaag afzwemmen!

Wat een feest!!!

                                                 FEESTJE ROOS

16 december, woensdag

SPIEGELTJE SPIEGELTJE...

Vandaag viert Roos haar kinderfeestje. We gaan mozaïeken. Eerst kiest iedereen een vorm. Dat valt niet mee, want er zijn zo veel leuke vormen. Met een spatel smeert elk kind lijmpasta over de gekozen vorm. Best heel moeilijk hoor, want het moet niet op de spiegel komen. Ina, mijn moeder en ik helpen een handje. En dan... kan het versieren beginnen.

Geconcentreerd gaan ze aan de slag. En kijk, wat zijn de spiegels mooi geworden!

Tot slot schilderen we de rand in de kleur van de lijmpasta en nu hoeft het alleen nog maar 24 uur te drogen!

17 december, donderdag 

ROOS TRAKTEREN

18 december, vrijdag 

KERSTVAKANTIE

Dit jaar zijn we best vroeg met ons boompje. Al bijna een week staat er een vrolijk gekleurd boompje te stralen in onze woonkamer. Opgetuigd met Jurre, Roos en Stijn. Dus dat betekent automatisch dat de balverdeling niet helemaal volgens de symmetrische wetten van Jan de Bouvrie is, maar ik vind dit de mooiste boom die we ooit hebben gehad (... dat zeg ik elk jaar). De gekleurde lampjes heb ik er met een zwierige slinger ingegooid en ook die zaten meteen als gegoten.

Intussen zingt Stijn 'Kingkokjekingejingejing' (= de 'l' is nog steeds lastig ;-)). Dus de kerststemming zit er al aardig in.

Alsof het nog niet genoeg is, valt er vandaag ook nog een hele bups sneeuw naar beneden. Zomaar, vanuit de lucht, huppakee, gratis en voor niks. Ik waan me in Oostenrijk. Met het verschil dat hier het hele sociaaleconomische leven meteen plat ligt. Ik rijd 40 km per uur op de A6. Behalve de bussen, die rijden gewoon helemaal niet meer ;-)

Vandaag trakteert Jurre in zijn klas en ik mag ze al om 12:00 uur ophalen. En dan... begint de kerstVAKANTIE. Heerlijk man!!!

Vanmiddag lekker de tuin in om een sneeuwpop te maken of om met de slee van de heuvel af te glijden. En morgen loop ik de Houtwijk Kerstloop... hoop ik.....

Handig hè, zo'n digitaal schoolbord!

Foto hieronder: sneeuwpop-met-politiepet in de achtertuin!

19 december, zaterdag 

HOUTWIJK KERSTLOOP

Vandaag is de Houtwijk Kerstloop. Dit betekent tevens de afsluiting van 14 weken loopgroep. Ik blijf weliswaar lid van JustRun en ga ook in het nieuwe jaar gewoon door met hardlopen maar dan een niveau hoger.

Ik sta om 13:00 uur aan de start met nummer 1335. Ahhh, wat is 't koud. Min ACHT!!!!! Toch starten een aantal mensen in korte broek. Mij niet gezien. Ik loop weliswaar zonder jas, maar wel in lange broek, met petje op én met dunne handschoenen aan.

Jan, Jurre, Roos en Stijn brengen mij naar de start en staan me bij de finish weer op te wachten! De eerste kilometer gaat erg langzaam. Irritant langzaam. Aan de ene kant omdat ik mezelf probeer in te houden (ik wil mij niet kapot lopen op 't eerste stuk) en aan de andere kant omdat het nogal druk is en ik goed moet kijken waar ik loop of wil inhalen.

De loop is echt super georganiseerd. Veel vrijwilligers staan uren langs het parcours om lopers te voorzien van drank en 's morgens in allerijl is de start nog met zout, bezem en schep  sneeuwvrij gemaakt. 

Suus haar fanclub staat trouw in de buurt van de finish te wachten in de barre kou (zie foto hiernaast). Nadat ik ben gefinisht lever ik mijn chip in en gaan we snel naar huis.

Zo, dit heb ik ook eens meegemaakt. Hardlopen terwijl het flink vriest. Best lekker eigenlijk. Dus naast 'te druk', 'te moe', 'het regent' kan ik nu ook 'te koud' niet meer als excuus gebruiken om niet te lopen ;-)

Want wat is nou 30 of 60 minuten van mijn tijd met 100% garantie dat ik mij na afloop 'goed' of 'geweldig' voel?

Foto linksonder: Na afloop kunnen mijn handschoenen zélfs uit.

21 december, maandag 

SNEEUWPRET

Het sneeuwt,

het heeft net gesneeuwd

 en het gaat zo sneeuwen.

Wij doen sneeuwdingen.

En kerstige vakantiedingen.

Jurre, Roos en Stijn bouwen een iglo...

en ik klus op Stijn z'n nieuwe kamer.

23 december, woensdag

HEIMWEE

Roos geniet erg van de sneeuw. Vandaag maakt ze deze tekening over 'het buitenzwembad'. Het oranje en rode vierkantje zijn twee badhanddoeken. Ja, het is maar even dat je het weet.

Ik heb een rode bikini en Roos een roze. Wauw, wat een lange benen heb ik gekregen. En dat met mijn 1.68 m. Zo te zien zijn Roos en ik al aardig zongebruind. En mijn haar is plots blond!

Enne.... moeder en dochter komen de winter wel door.... gezien de hoeveelheid spek die rond onze taille hangt!

Zou Roos een beetje heiwee hebben naar de zomer?

26 december, zaterdag 

TWEEDE KERSTDAG

Eerste kerstdag gourmetten we lekker thuis en tweede kerstdag eten we in Hilversum. Na het toetje gaan we aan de BINGO! Iedereen legt kleingeld in en degene die het eerst BINGO heeft, mag de pot hebben. Iedereen doet mee, behalve Stijn. Hij kent de getallen heeft, maar het principe van 'de pot winnen' heeft hij snel door. Gedurende het spel wisselt hij van schoot, waarbij het goed in de gaten houdt bij wie de kaarten liggen met de meeste fiches. Als blijkt dat opa Harry aan de winnende hand is, dan verkast hij naar de schoot van opa Harry. Als opa Harry dan inderdaad wint, gaat Stijn er met het geld vandoor! Slimme jongen ;-)

Foto hieronder: Roos draait de molen en leest de getallen voor. Dat gaat al heel goed.

31 december, donderdag 

JAARAFSLUITING

Met een tekening sluit Roos het jaar 2009 af. Bij 2009 denkt Roos aan: 'kerstboom', '7jaar' en 'Hello Kitty' (die veelvuldig op haar nieuwe kamer voorkomt). Tja, logisch want dit zijn dé drie dingen van de afgelopen twee weken. Een kwestie van 'hoe korter geleden, hoe verser in het geheugen', denk ik.

Roos heeft al een jaar lees/schrijfonderwijs (op groep 3 niveau) maar ze spiegelt enorm. De 'e','r','s','t' en 'p' worden consequent gespiegeld. De 'a' en de 'j' dan weer niet! Met rekenen beheerst Roos momenteel de volledige stof van groep 3 (omdat ze halverwege groep 2 is gestart met rekenen). Daarom mag ze vanaf 4 januari elke dag met rekenen integreren in 'een gewone' groep 3!!