|
| |
Jurre, Roos & Stijn
februari 2010
|
5
februari, vrijdag
KAMER VAN
ROOS
Ik heb het er maar druk
mee, met 'klussen'. Maar ik doe het niet zomaar hoor. Het was hoognodig!
Met behulp van mijn 'hulptroepen' begint het inmiddels al ergens op te
lijken. Zodra Jurre, Roos en Stijn op school zitten - en ik niet werk of
sport- ga ik aan de slag met plamuur, schuurpapier, kwasten en verf.
Een muurtje schilderen
met Jurre, Roos en Stijn om mij heen, durf ik nog wel. Laatst heb ik
Stijn een muur wit laten latexen en dat vond hij geweldig om te doen.
|
 |
 |
Maar verder is 'klussen met
kinderen' een NO-GO. Stel je voor dat ik zomaar, geheel per ongeluk,
onopzettelijk en zonder dat ik het door heb onze drie kinderen achter het
Eiffingerbehangetje van Roos plak...
Wie wil dat nou?? (Nou...
het zou wel lekker rustig zijn op z'n tijd ;-))
Na de zolderetage, neem ik
nu de hele bovenverdieping onder handen. Kamer voor kamer, dat dan weer wel.
En weet je? Dat klussen is goed voor de geest. Je denkt namelijk even
helemaal nergens aan. Of juist wel, maar dan heb je ook alle tijd om de
dingen te overdenken en op een rijtje te zetten. |
|
Lekker niemand
die je stoort. Klussen werkt tot op zekere hoogte mediterend. Net als
hardlopen. Heerlijk! Af en toe wat wegdromen. Met hooguit een korte
onderbreking door een zoektocht naar een schuurpapiertje of een kleinere
kwast.
En de
tevredenheid die je voelt na zo'n dag noeste arbeid is onbetaalbaar.
Roos haar
kamer staat strak in de verf en het behang! |
 |
 |
Als klap op de
vuurpijl heb ik, multitaskend als ik door het leven ga, meteen de uitgroei van
mijn kapsel bijgewerkt.
Paarsachtig
roze.
Staat echt.
Heel apart.
|
 |
Zelfs de
Nintendo DS van Roos is gepimpt....
 |
|
9 februari, dinsdag
10 MINUTENGESPREK STIJN
Elke
maaltijd vliegt het 'zeg, nu even dooreten en niet zoveel kletsen'
veelvuldig over de tafel. Stijn kletst de oren van je hoofd. Hij weet
werkelijk de hele familie duidelijk te maken hoe hij het wil hebben.
En vaak ook luidkeels.
Maar
dan op school.
Stijn
komt 's ochtends op school. De stoelen staan al in de kring. Stijn zoekt
zijn stoel. Gaat zitten. En luistert naar de juf.
Hij
heeft over het algemeen veel plezier met de kinderen in de groep en lacht
tijdens het spelen. Twee werkjes per week maken is geen probleem voor Stijn.
Bij gym heeft hij het reuze naar zijn zin.
|
 |
| Hij
vertelt wel eens iets, maar in de kring vertelt hij niet honderduit. Stijn vindt de grote kring
namelijk erg spannend! Hij
luistert.
En is redelijk rustig.
En...
hij zal nooit als eerste slaan.
Niks geen losse handjes... |
 |
Vraag.
Heeft iemand de Stijn gezien die wij 's ochtends bij school afleveren?
Nee?
Zijn oren misschien, zijn handen of op zijn minst z'n stembanden??? |
 |

18
februari, donderdag
BEJAARD
VERJAARD |
|
Nee, nee, nee, ik ben er niet. Ik doe vandaag
aan struisvogelpolitiek. Want: als je net doet alsof het er niet is, dan is het
er ook niet.
Wat zeg je? Ik hoor je niet! Ik heb mijn
vingers in mijn oren. Lalalalalala.
Helaas..... Dat plan gaat niet door. Jurre,
Roos en Stijn roepen mij vanmorgen heel hard (én heel vroeg!). Dus ik moet
wel wakker worden. Suus kan er niet omheen. Suus is jarig vandaag. Vandaag
ben ik VEERTIG!!! |
 |
 |
Jurre, Roos, Stijn en ik zijn vrij en daarom
gaan we even naar de Zandzee in Bussum.
En
terwijl ik achterom kijk naar de reis tot dusver, concludeer ik dat het tot
nu toe een prachtige reis is geweest. Sommige stukken legde ik in volle
galop af, andere in rustig wandeltempo, en allemaal waren ze de moeite
waard.
Bij mijlpaal veertig weet ik mij omringd door man en drie kinderen, en het
is dan ook met blijdschap en goede moed dat ik mijn reis vervolg.
Sommige stukken zal ik huppelen van vreugde, en sommige ongetwijfeld
strompelen. Maar dat is nu eenmaal inherent aan een levenspad. |
 |
KAMER VAN
STIJN
Ja, ja, kamer
voor kamer doorschuiven. De laatste tijd is er ook hard gewerkt aan Stijn zijn nieuwe kamer. Verfje hier, verfje daar.
Ik mis
alleen nog een bedplankje. En een groot schilderij moet ik nog gaan
schilderen. Het vliegtuigkapstokje van
de Trendhopper moet nog worden opgehangen.
Oja, en nieuwe
gordijnen heb ik nog niet gevonden... |
 |
|
21
februari, zondag
Als ik de
dag begin
met de zorgen van gisteren
dan is het alsof ik de scherven
opnieuw breek.
Dat mag
best
van mij.
Als ik het uiteindelijk maar
bij elkaar veeg
zodat er op een morgen
niets meer te breken valt..
|
 |

|