'WINTERS  ART'

Wintertjes 2009

Wintertjes 2008

Wintertjes 2007

Wintertjes 2006

Wintertjes 2005

   Geboorte Stijn

Wintertjes 2004

Wintertjes 2003

Wintertjes 2002

   Geboorte      Jurre & Roos

Geboortekaartjes

1 januari, zondag

Een GEZOND en GOED 2006!!! Liefs Roos, Jurre en Stijn

GOEDE VOORNEMENS... Wat een vuurwerk vannacht. Verbazingwekkend dat Stijn & Roos er door heen hebben geslapen!

Jurre werd er wakker van, is lekker in het grote bed gekropen, en heeft ons vervolgens de halve nacht wakker gehouden met al zijn geklets en gebabbel. Erg gezellig, maar doodvermoeiend.

Uiteindelijk, tegen de ochtend, is Jur in slaap gevallen. Hij heeft vast gedroomd over wat 2006 hem brengen zal.

Van 'goede voornemens' heeft Jurre nog niet gehoord. Wel heeft hij een boel wensen. Wat te denken van drie ijsjes per dag in 2006 omdat hij DRIE jaar is (of drie taartjes...).

2 januari, maandag

IKEA

Vandaag zijn Jurre, Roos en Stijn op het kinderdagverblijf. Samen met mijn moeder grijp ik deze gelegenheid aan om naar Ikea te gaan. Echt rustig is het niet. Er zijn veel meer mensen (met kerstvakantie?) op dit zelfde idee gekomen.

Het is uren later als we, met volgeladen auto, terug naar huis rijden. Onze missie is geslaagd: een nieuw (groot!) bed voor Jurre en Roos. En voor ieder een 4-seizoenendekbed, 2x matras, 2x dekbedovertrek, 2x matrasbeschermers, 2x hoeslaken en twee hoofdkussens etc.

Voor Roos neem ik een plastic bak mee waar al haar elastiekjes en haarspeldjes in kunnen. En de kleurige huishoudhandschoenen en de afwasborstels mét zuignap kon ik ook niet laten liggen.

HET NIEUW GROTE BED

Het nieuwe bed van Jurre en Roos ligt nog ingepakt in grote dozen op hun kamer te wachten. In hun pyjama lopen Jurre en Roos 's avonds naar boven om te gaan slapen. 'Mama kijk!', schreeuwt Roos verbaast wanneer ze de dozen op de grond ontdekt. 'Ja,' antwoord ik. 'Dat is jullie nieuwe grote bed'. 

Jurre knikt begrijpend, klimt vervolgens op de grote dozen en gaat daar op zijn buik liggen om te slapen! Hij snapt niets van het IKEA-principe: 'meubels als een bouwpakket in een doos leveren en dan later thuis in elkaar zetten'. Mama heeft toch zeker zelf gezegd dat dit het nieuwe grote bed is!

3 januari, dinsdag

PADDESTOELENBOS

Ja, ja alwéér een doos met gaatjes. Dit keer een klein schoenendoosje met groen crêpepapier: als basis voor een paddestoelenbos.

De paddestoelsteeltjes zijn gemaakt van soepstengels en de hoedjes van schuimpjes.  Vandaag gaat Stijn trakteren op het kinderdagverblijf. 

HOERA (BIJNA) 1 JAAR!

4 januari, woensdag

KLEURENTORENTJES BOUWEN

Oma Wilma neemt een nieuw spelletje mee 'Kleurentorentjes bouwen'. Het gaat als volgt:

Iedereen krijgt een torentje en haalt de houten kralen eraf. Doel van het spel is om je toren te bouwen (met de gekleurde kralen in een bepaalde volgorde). 

Om de beurt gooi je met de dobbelsteen. Als je de kleur hebt gegooid die bij jouw torentje aan de beurt is, mag je de kraal van die kleur op je torentje zetten. Heb je een andere kleur dan is je beurt voorbij en is iemand anders aan de beurt. 

Wie het eerst zijn torentje heeft opgebouwd, is de winnaar!!

Wij spelen een sterk vereenvoudigde versie. Jurre en Roos oefenen eerst met 'het om de beurt met een dobbelsteen gooien' en dat gaat al heel goed. Om de beurt rollen ze met de dobbelsteen. Dan zoeken ze  een kraal in de kleur die de dobbelsteen aangeeft en zetten de kraal op 't torentje. 

NIEUWe ONTDEKKINGEN

De hele dag knuffelen en kletsen zou wel eens de grootste hobby van Stijn kunnen zijn. Net als dansen (met én zonder muziek), zingen, schuitje varen, stoeien en spelen met Roos en Jurre.

De laatste tijd gaat Stijn steeds vaker -en behendiger- op de buik in zijn achteruit over het parket. Op zijn buikachteruitschuifreis ontdekt Stijn de mooiste dingen, zoals de knopjes van de dvdspeler. En als ik zeg 'Nee, dat mag niet' dan moet hij heel hard lachen...

Mijn vader heeft de poten van het werkblad iets verder uit elkaar gezet, waardoor het mogelijk wordt om twee plekken in huis om te ruilen.

Tot nu toe staan de laptops in de woonkamer op de eettafel. Met als gevolg dat wij eigenlijk altijd in de keuken eten. Het werkte prima, maar sinds de komst van Stijn is het te krap geworden. 

De laptops staan sinds vandaag  in de keuken waar wij een prima werkplekje hebben!

En wij kunnen met gemak aan de 2.20 m lange eettafel zitten. De computers zijn verdwenen dus de tafel kan vanaf vanavond weer gedekt worden. Als ik mijn tafelkleden tenminste vind. Die heb ik, toen wij hier in 2002 kwamen wonen, 'ergens' opgeborgen en ik weet echt niet meer waar....

Het is alweer een jaar geleden dat ik 'tonnetje rond' door het leven waggelde met jou in mijn buik! En nu klets je de oren van ons hoofd met tweelettergrepige fantasiewoordjes en je eindeloze repertoire van brabbeltoontjes. Het is een turbulent eerste jaar geweest: veel ziek en vier ziekenhuisopnames. En tegelijkertijd een superjaar waarin we enorm van je hebben genoten en vaak verwonderd naar je hebben gekeken.

5 januari, donderdag

LIEVE STIJN

Lang zal je leven, lang zal je leven! Hieperdepiep! Hoera! En dan gaan je armen de lucht in en zeg je: 'Hoewaa'.

Gisteren is Stijn voor controle naar het Wilhelmina Kinderziekenhuis geweest. Uit het bloedonderzoek blijkt dat hij, net als Roos, allergisch is voor pinda's en licht allergisch voor katten. Hij heeft ook nieuwe zalf gekregen voor de eczeem op zijn gezicht: Ketoconazol (20MG/G). 

 7 januari, zaterdag

EVEN LUCHTEN...

In de achtertuin proberen Jurre en Roos hun nieuwe fietsen en stepjes uit. Dat 'steppen' gaat al heel goed. Maar voordat ik kan schrijven dat Jurre en Roos kunnen fietsen moet er nog wel het één en ander gebeuren. Er moet vooral geoefend worden in 't gebruiken van de fietspedalen. Roos en Jurre klimmen op hun fiets, kijken vervolgens achterom en roepen: 'Mama duwen'... Tja, dat kun je toch geen 'fietsen' noemen.

'Voefballen' zoals Jurre het uitspreekt, vindt hij helemaal geweldig. Hij haalt de grote voetbal, gaat door de knieën en legt de bal keurig voor zijn voeten neer én schopt 'm naar mij. Vervolgens moet ik de bal weer naar hem schoppen. En dit zou hij dan het liefst zo'n 10.000 keer herhalen.

 8 januari, zondag

OPA IS JARIG:  HOERA!

's Ochtends gaan we naar Hilversum want opa Harry is vandaag 63 jaar geworden. Dat moet gevierd worden met taartjes & cadeautjes.

Bij binnenkomst vraagt Jurre meteen: 'Oma, mag ik spelen?' en daarmee doelt hij op de playmobil en het grote poppenhuis! Alle poppenbedden worden opgemaakt en de popjes worden zorgvuldig toegedekt (en toegezongen: 'Slaap kindje slaap'.

SCHOOLKEUZE: WIKKEN EN WEGEN...

Jurre en Roos zijn nu drie jaar. Dat betekent dat beide hoognodig aangemeld moeten worden op een basisschool. Inmiddels is wel duidelijk dat Roos hoogst waarschijnlijk speciaal onderwijs nodig heeft voor haar taal- en spraakstoornis. Het is niet eenvoudig en erg tijdrovend om een plek te vinden die het best aansluit bij Roos. 

Op 16 maart (oh, oh wat een wachttijden) heb ik een eerste gesprek bij Stichting Gewoon Anders. Pas op het moment dat het dossier compleet is en er geen verdere onderzoeken nodig zijn, beslist een Commissie voor de Indicatiestelling of er een indicatie wordt afgegeven. Ik verwacht dat we dan al ergens in de maand mei zitten.

Misschien een gewone basisschool met een speciaal taal-/spraakklasje? Roos zou dan naar dezelfde basisschool kunnen gaan als Jurre. Alleen komt Jurre in een gewone kleuterklas met ca. 24-29 andere kleuters. En Roos haar groepje zal uit maximaal 12 kinderen van verschillende leeftijden bestaan. De spraak-/taalklas wordt intensief begeleid door een team: groepsleerkracht, ondersteunende leerkracht, onderwijsassistenten, logopediste en een casemanager.

Bij het onderwijsprogramma ligt de nadruk op communicatie. Er zijn specifieke activiteiten in niveaugroepen, gericht op de spraaktaalontwikkeling, zoals 'taalkringen' en 'mondmotoriektraining'. Daarnaast wordt in de groep bij de gesproken taal veel gebruik gemaakt van ondersteunende gebaren.

Kiezen we voor een speciale of voor een reguliere school? En hebben we eigenlijk wel iets te kiezen? Tot nu toe heeft het taal- en spraakklasje (speciaal onderwijs in een groep binnen een reguliere school) onze voorkeur, maar we zullen eerst moeten afwachten of Roos hiervoor in aanmerking komt. Hopelijk lukt het nog net om voor de zomervakantie wat meer duidelijkheid te krijgen over wat nu de juiste plek is!

OOGTEST

Vandaag naar de OKZ: Jurre, Roos hebben hun "3 jaar APK" en Stijn krijgt een inenting. Het meten en wegen gaat vlotjes. Jurre (14,1 kilo) en Roos (12,7 kilo) zijn allebei 94 cm lang.

Vervolgens krijgen Roos en Jur 'doe-opdrachten'. Met kleine blokjes moeten er hoge torens gebouwd worden. Geen enkel probleem. Al snel staan er twee hoge torentjes en zijn alle blokken op.

Het laatste onderdeel is de ogentest. Jurre en Roos moeten plaatjes benoemen op een kaart die aan de muur hangt. Op de bovenste regel staan grote plaatjes. Elke volgende regels heeft kleinere plaatjes (in een andere volgorde). Eerst een oefenrondje om te kijken welke dieren en voorwerpen Jurre en Roos al kennen. Met twee ogen kijken ze naar de kaart. Terwijl de mevrouw aanwijst, roepen zij keurig: 'poes, huis, sleutel, auto'. 

Daarna begint Jurre aan de echte test. Met één hand bedek ik zijn rechteroog. 'Poes', roept Jurre wanneer de mevrouw op de bovenste rij een kattenhoofd aanwijst. 'Heel goed', zegt de mevrouw en ze wijst op een regel er onder een kleine afbeelding van een auto aan. En dat is het moment waarop Jurre zoiets gedacht moet hebben als: 'Ja dáááág, dat spelletje heb ik net ook gedaan toen ik met twee ogen moest kijken. Dat ken ik nu wel. Laat ik de spelregels eens veranderen en de clown uithangen'. En wat de mevrouw ook aanwijst, hij antwoordt steevast: 'Poes'. 

Jurre heeft de grootste lol om zichzelf maar de mevrouw kan er allesbehalve om lachen. Ze probeert hem eerst lief en dan veel minder lief op andere gedachten te brengen. Het lukt niet. Jurre heeft veel te veel pret met zijn zelf verzonnen spelletje. 

De mevrouw gooit het over een andere boeg. Roos mag de test gaan doen. Ik houd haar ene oog dicht. Wanneer de mevrouw op het bovenste plaatje het kattenhoofd aanwijst roept Roos: 'Boemel'. De mevrouw fronst haar wenkbrauwen. Maar als ik uitleg dat onze poes de naam 'Boemel' draagt, wordt het antwoord van Roos goedgekeurd. Dan gaat de vinger van de mevrouw naar een kleiner plaatje; een voertuig met vier wielen. Nog voor Roos kan antwoorden, gilt Jurre: 'Auto!'.

De mevrouw begint nu wat wanhopig te klinken. 'Nee!', roept ze boos. 'Roos moet antwoorden. Jij mag het niet voorzeggen.' 'Hi hi hi', giechelt Jurre. Nu is Jurre helemaal niet meer te stoppen. Ook bij het volgende plaatje is hij Roos te snel af. 'Huis ha ha ha', Jurre schatert het uit.

Oh, oh, arme mevrouw. Het valt niet mee om met twee peuters een ogentest te doen. Zeker niet wanneer één van de twee een melige bui heeft. 

PS: Ik heb me trouwens wel voorgenomen om over twee jaar met Stijn, wanneer hij drie jaar wordt, de plaatjes te gaan oefenen. Dat lijkt me echt geen overbodige luxe. Ik schrok in ieder geval van de ouderwetse plaatjes. De ogentest kaart mag wel eens in een nieuw jasje gestoken worden! Die KLOK bijvoorbeeld. De meeste klokken zien er toch echt anders uit. En in onze omgeving is er niemand meer met zo'n FLUITKETEL die gezellig op het vuurtje staat te fluiten als 't water kookt. De fluitketel is vervangen door de waterkoker. De MELKKAN is prachtig, maar tussen de middag staat er bij ons op tafel iets anders: een plastic twee liter pak melk met blauwe schroefdop. En de SLEUTEL en de SCHOEN komen volgens mij ook uit het museum. Kies dan een 'appel' als plaatje of een 'vliegtuig'. Daar kan toch niet zoveel mee mis gaan? 

15 januari, zondag

PAARDJES KIJKEN

In de ochtend gaan we naar de manege om de hoek: Manege 'Lies Beuker'. We worden uitgebreid bekeken en begroet door alle nieuwsgierige paarden!! 

Eerst lopen we een rondje buitenom waar de paarden op stal staan, in de molen rondjes lopen of buiten stappen met een 'dekentje' om.

In de kantine kopen we iets te eten en te drinken. In de binnenbak zijn twee paardrijlessen gaande. Vanuit de kantine kun je door het glas de lessen bekijken.

Ik zie Jurre bedenkelijk kijken. 'Die meneer heeft geen paard. Die mevrouw heeft ook geen paard...'. Hij begrijpt er niets van en ik zie aan z'n gezicht dat hij (bijna) medelijden heeft met de rij-instructeur en instructrice die, zó zielig zonder paard, in 't midden van de binnenbak staan, terwijl iedereen vrolijk op een viervoeter rondjes stapt of draaft.

En ach... wel zo makkelijk. Ik stop met nadenken en antwoord: 'Ja, inderdaad. Dat heb je goed opgelost Jur.'

16 januari, maandag

KLAAR VOOR DE NACHT

Het stapelbed is verschoond. Jurre en Roos hebben deze overtrekken nog niet gezien. Roos heeft een poeslief roze overtrek. Letterlijk, want op haar kussensloop staat een goedlachse groene poes afgebeeld met aan haar pootjes maar liefst vier gebloemde regenlaarsjes. Jurre heeft een jongensvariant compleet met schip, piraat, landkaart, eiland en schatkist. 

Om 19:30 uur is Roos als eerste boven. 'Kijk Juwwe (= Jurre), kijk!', roept ze enthousiast vanuit de slaapkamer. Jurre loopt nog op de trap naar boven. 

'Soes (= poes)', raast Roos door terwijl ze haar kussen erbij pakt. 'Mij (= van mij) Soos (= Roos)' zegt Roos terwijl haar gezicht straalt. Blijkbaar valt het in de smaak. Nou moet ik toegeven dat ik er zelf ook zo onder zou gaan liggen: al die heerlijke kleurtjes. Helaas iets te gebloemd en te roze om Jurre ook onder te laten slapen.

Dolgelukkig laat Roos haar kussensloop aan Jurre en Stijn zien. Daarna zet ik Jurre, Roos en Stijn bovenin. Gezamenlijk bewonderen we het dekbedovertrek van Jurre., want daar valt ook een hoop aan te bekijken. 

Vervolgens een ritueel van met z'n viertjes een boekje lezen op het onderste bed. En dan... pakt ieder z'n knuffel en is het de hoogste tijd om écht te gaan slapen.

Welterusten, slaap lekker!!!

19 januari, donderdag

 DE WIELEN VAN DE BUs

Wat een druilweer buiten! Terwijl Stijn 's ochtends slaapt, speel ik met Jurre en Roos een spelletje. Het is hun eerste bordspel: de wielen van de bus (vanaf 3 jaar).

Het spel wordt gespeeld met een zingende muzikale autobus. De bus zingt liedjes zoals 'De deuren van de bus gaan open - dicht, open - dicht' etc.

Wanneer je aan de beurt bent en de bus bij jouw halte is, dan druk je op de motorkap van de bus. De bus roept dan welk kaartje (wielen, toeter, ruitenwisser, deuren) je moet zoeken. Dat plaatje zoek je op en leg je bij jouw bushalte neer. Dan is de volgende aan de beurt. Degene die alle vier de kaartjes heeft, wint het spel.

VOLLE AGENDA

Eén blik op de keukenkalender laat zien dat er de komende 6 weken best veel zorgafspraakjes op de kalender staan:

25 januari:	fysiotherapie - Jurre
26 januari:	fysiotherapie - Stijn
6 februari:	logopedie - Roos
6 februari:	podotherapie - Jurre
9 februari:	audiologisch centrum - Roos
10 februari:	Wilh. Kinder Ziekenhuis - Stijn
13 februari:	logopedie - Roos
20 februari:	logopedie - Roos
20 februari:	podotherapie - Jurre
27 februari:	logopedie - Roos
2 maart:	fysiotherapie - Stijn
2 maart:	fysiotherapie - Jurre
6 maart:	logopedie - Roos
10 maart:	OKZ - Stijn
13 maart:	logopedie - Roos
16 maart:	stichting gewoon anders - Roos
Verder gaan Jurre, Roos en ik naar de tandarts.

20 januari, vrijdag           HEMA CAKE

Maar liefst een half uur is Jur in de weer met zijn HEMAcakeje. Dat is nog eens genieten he?

23 januari, maandag

 VOOR LATER...

Voor het bijhouden van een fotoalbum heb ik echt geen tijd. Leuke foto's laat ik wel afdrukken en daarna stop ik ze, nadat ik de datum op de achterkant heb geschreven, in een doos. Dat inplakken komt wel als ze alle drie op school zitten en ik mijzelf te pletter verveel (zou ik ooit weer zo ruim in mijn tijd komen te zitten???) en het buiten pijpenstelen regent.

Maar ik heb natuurlijk wel dit winterswebje. Dat laat ik om de zoveel tijd uitprinten én inbinden. En zo komt het dat Jurre, Roos en Stijn eigen boeken bezitten. 'Boeken' gevuld met afbeeldingen en verhaaltjes over belevenissen uit hun eerste (2003), tweede (2004) en derde levensjaar (2005). Stijn doet pas één ronde mee en heeft alleen de twee boeken van 2005.

Eenmaal afgedrukt én samen gebonden, berg ik de boeken van Jurre, Roos en Stijn op in 'de doos voor later'. 

Er zit al best veel in die dozen: speciale cadeautjes gekregen bij de geboorte, de heen-en-weer schriftjes van het kdv, knutsels, tekeningen, babyschoentjes etc.

25 januari, woensdag

SNOTTERDESNOT

Zelf voel ik mij niet al te best: grieperig. Jurre, Roos en Stijn zijn ook snipverkouden en ik poets me de hele dag suf aan neusjes met vieze groene snottebellen. Jan zit twee dagen in een hotel in Hoevelaken.

JANBIBEJAN

Jurre, Roos & Stijn hebben een mooie houten janbibejan boerderij gekregen. Het gevaarte is maar liefst 71 cm lang! Het rode dak kan open en er zitten verschillende deuren in: één paar grote staldeuren en drie kleinere deurtjes.

De dieren die tot nu toe verblijven in een plastic speelgoedbak, krijgen van Jurre en Roos een mooie plek in de stal of in de wei.

De boerderij is zelfs in het bezit van een 'takel' met katrol waarmee je zakken voer binnen kunt halen op zolder.

Een half uurtje later speelt Jurre nog steeds lief met de nieuwe boerderij. Als ik toevallig langs loop, zie ik dat de dieren hebben plaats gemaakt voor auto's en andere voertuigen. Blijkbaar is de boerderij omgedoopt tot parkeergarage. Hmmm, daar heb ik 'm toch niet voor gekocht? Een garage hebben ze namelijk al!

28 januari, zaterdag

CONVERSATIE

'Mama mag ik spelen?,' vraagt Jurre terwijl hij naast me komt staan.

Ja, natuurlijk mag je spelen. Wat wil je gaan doen dan? 

Dan komt de aap uit de mouw. Hij wil graag met mij spelen. 'Ga jij met mij een schuurtje maken?' vervolgt hij uitnodigend.

Omdat het mij niet duidelijk is of hij een echte tent-schuur bedoelt of juist een schuur-in-'t-klein, vraag ik: Met de Lego?'.

Zeer verontwaardigd roept Jur: 'Nee mama, dit is geen Lego. Dit is Duplo!!!'

'Oh jeeminee zeg, neem me niet kwalijk! Maar het is goed hoor, ik ga met jou een schuur van Duplo bouwen.'

Foto hiernaast: Het is een multifunctioneel schuurtje geworden. Op het dak bevindt zich een stapelbed!

STIJNTJE SMIKKELKONIJNTJE 

Of zal ik schrijven: Stijntje Vreet-Festijntje. Want het is overduidelijk: Stijn is een lekkerbek. Onze grote kleine man eet maar liefst drie boterhammen per dag. En dat dit brood donker meergranenbrood met tarwemout en pompoenpitten (oftewel Pain du Boulogne van A.Heijn) is, maakt hem niets uit.

Bij Jurre en Roos deed ik nog moeite om het sneetje brood in kleine vierkantjes te snijden, waarbij het mij nooit lukte om mijn vingers vrij te houden van plakkerige smeerkaas, stroop of jam. Heel irritant. Met Stijn heb ik dit probleem niet. Hij krijgt gewoon een hele boterham. Dan peuzelt hij ergens in het midden(!) een gaatje en van daar uit eet hij verder. Binnen enkele minuten is er niets meer van de boterham te bekennen. Stijn zit weliswaar onder de jam, maar mijn vingers zijn nog schoon! Handig toch?

TWEE FOTO'S UIT  1970/1971

Ja, ja dit ben ik (circa 10 maanden).	En hier ben ik 18 maanden oud.

29 januari, zondag

LEKKER WEERTJE

In de speeltuin genieten we van het prachtige weer. Jurre en Roos willen eerst op de schommels. Daarna rennen ze achter hun stuiterbal aan en leven ze zich uit met klimmen en glijden op de glijbaan.

Stijn is minder actief. Goed ingepakt geniet hij, vanuit zijn wandelwagen, van het lekkere zonnetje en het actieve spel van zijn grote broer en zus.

Dag, dag, zwaait Stijn.

Tot in februari.

31 januari, dinsdag

VOORLEESONTBIJT

Roos & Jurre snappen er niks van. Waarom mogen ze in hun pyjama naar het kinderdagverblijf? Dat hoort toch niet zo?

Vandaag is het 31 januari en beginnen de Nationale Voorleesdagen (t/m 11 februari) en dit gaat van start met het Nationale Voorleesontbijt. Kinderdagverblijf 'De Compositie', doet hier ook aan mee en het wordt in pyjama gevierd. Het thema van het voorleesontbijt is 'filmhelden'.

Gezellig he?

In 2006 is Dat ben jij, Kiki! (Amy Hest en Jill Barton)  Prentenboek van het Jaar.

Het boek gaat over het eendje Kiki dat samen met haar opa foto’s kijkt. De verwondering van Kiki dat het steeds een jongere versie van haarzelf is die op de foto's staat,  is heel herkenbaar.