|
| |
Jurre, Roos &
Stijn maart 2010
|
1 maart, zondag
JURRE DE
VERZAMELAAR... |
|
1 maart, zondag
KAMER VAN JURRE
Jurre is een geboren verzamelaar.
Hij is begonnen als straatjutter: met steentjes. Sindsdien neemt
zijn verzamelwoede in rap tempo toe. Hoe ouder hij wordt, hoe
meer hij verzamelt.
Steentjes, kastanjes, schroefdopjes, lipjes van blikjes,
plasticjes, elastiekjes, moertjes/boutjes/ringetjes,
boodschappenbonnetjes, stokjes, snoeppapier, bierdopjes,
veertjes en bladeren. Kortom, alles wat hij op straat ziet
liggen, raapt hij van de grond op en wordt in zijn broekzak
gekoesterd als een waardevolle schat en belandt thuis in
bakjes/doosjes (of soms in de wasmachine… als ik zijn
broekzakken vergeet te controleren voordat ik ga wassen). |
 |
 |
Foto hierboven:
Jurre z'n nieuwe dekbed van KidsLab (2 kanten) |
|
Sinds drie jaar is de verzameling van Jur uitgebreid met dingen
die niet ‘van de straat’ afkomstig zijn.
Hij heeft een trommel vol Pokémonkaarten, een bak met oude
(bank)pasjes, een doos gevuld met Albert Heijn smurfen, een
bakje met flippo's, oud buitenlands geld gekregen van Opa Harry
en buurvrouw Astrid, een schatkistje met glazen ‘edelstenen’, 'n
grote schoenendoos knikkers, go-go’s, een doosje schelpen,
voetbalkaarten en een kistje met oude sleutels...
(en
nu vergeet ik vast nog wel een "belangrijke" verzameling,
*zucht*) |
 |
 |
 |
|
Het is méér dan een eenvoudige hobby!
In zijn ogen zijn het zeer bijzondere en uiterst kostbare
exemplaren. Dat verklaart misschien ook 't feit dat ik zo'n
verzameling (of een gedeelte ervan) dikwijls bij hem in bed
onder z'n dekbed of onder zijn kussen terug vind als ik hem 's
ochtends vroeg wakker maak om naar school te gaan. Dan ligt hij
bovenop een stapeltje Pokemonkaarten of op een aantal
bierdopjes!
'Jur,
als je zo door gaat, mag je wat mij betreft binnenkort op jezelf
gaan wonen. Ik groei het huis uit…’ riep ik al dikwijls. |
 |
 |
Gelukkig heeft
Jurre sinds kort ruim 20
m2 tot zijn beschikking. Op
zijn kamer is dus behoorlijk wat ruimte voor zijn
'verzamelwoede'.
Drie muren van zijn kamer zijn
wit. De vierde muur schilder ik 'raar groen'. Het is een kleur
die past bij de overige spullen (KidsLab) die ik voor zijn kamer
koop: fotolijstjes, opbergbakken, een dekbed, een muursticker
voor boven zijn bed, een kapstok
(zie foto hiernaast).
En dat allemaal in dezelfde
stijl. Erg leuk!
Een grote eettafel
(2.20 m lang en 1 m breed) met drie in hoogte verstelbare
grote-mensen-stoelen dient als bureau. |
 |
 |
 |
21 maart, zondag
SPORTIEF WEEKEND..
Gisteren heeft
Jan zich uit de naad gefietst voor Spin for Life 2010 (spinningmarathon).
En misschien nog belangrijker: het is Jan en zijn fietspartner
gelukt om het hoogste bedrag voor Villa Joep binnen te halen.
Roos is al 7
weken in het bezit van haar B-diploma. Op mijn vraag of ze nu
wil stoppen met zwemles of door gaat voor C antwoordde ze:
'Doorgaan voor C. Ik ga het gewoon proberen'.
En ja hoor....
vandaag haalt Roos haar C-diploma!! |
|
| En dan ikzelf....
Na een zomer van
tennisles heb ik de afgelopen wintermaanden voor het eerst van mijn
leven meegedaan aan de winter enkelcompetitie tennis. Omdat er
gewoon buiten gespeeld wordt, heb ik - vanwege de lange periode van vorst, ijs
en sneeuw - niet alle wedstrijden kunnen spelen. Maar met slechts vijf (van de zeven)
wedstrijden gespeeld, sta ik toch op de eerste plaats
en dus moet ik vanochtend om
11:00 uur de FINALE spelen.
Om 9:00 uur ga ik douchen en bij het
afdrogen... schiet het links in mijn rug. En niet zo'n beetje ook. Het
doet PIJN! Achteraf weet ik niet eens meer hoe ik mij heb kunnen
aankleden. Maar goed, het is gelukt! |
 |
| Strompelend loop ik
naar mijn auto om er voorzichtig in te kruipen. Op de tennisbaan vertel
ik Kyra wat er is gebeurd. Zij voelt aan mijn rug, voelt hoe verkrampt
de linkerkant nu is en denkt aan acute spit. Ik kan niet spelen! Balen!!
Beland ik op mijn veertigste ;-) in de finale, krijg ik dit....
Ik moet de wedstrijd
opgeven en ga naar huis met de tweede prijs! |
 |
 |
|
22
maart, maandag
CHIROPRACTOR
De
volgende ochtend bel ik met de chiropractor. Gelukkig kan ik
diezelfde middag meteen terecht. Hij maakt een mooie plaatje van
mijn rug. Links een plaatje in het groen (zoals het hoort!),
rechts een plaatje van 'mijn rug'. De rode pijl aan de
linker(midden)zijde met spanning van elfhonderdtien procent
is het gevolg van gisteren. Tja.... |
|
|
maart
2010
OP
EEN MOOIE LENTEDAG...
Het is een prachtige
lentedag. Stijn en Roos spelen al uren samen buiten. Heel lief samen.
'Roos, ik wil ook
leren fietsen', hoor ik Stijn zeggen.
'Gewoon proberen
Stijn. Dat heb ik ook gedaan. Op de kleine fiets. Weet je wat? Ik ga jou
inpakken en dan kan jij niet vallen', zegt Roos. En ze haalt een
fietshelm en skeelerknie en elleboogbescherming uit de schuur.
Zorgvuldig doet ze
alles bij Stijn om en daar verdwijnt het tweetal weer richting de
straat.
Een half uur later komt
Roos binnen rennen: 'Mááám, Stijn kan fietsen!!'.
'Nee? Echt? Ik kom
eraan', roep ik. Ik laat alles uit mijn handen vallen ren naar
buiten.
En daar... op de stoep
langs het water fietst Stijn ZONDER zijwielen. Trots trots. Op de eerste
lentedag heeft Draakkie, met behulp van zijn grote zus, zichzelf leren
fietsen!!! |
 |
 |
27
maart, zaterdag
HILVERSUM
|
|
ZEG
EENS TIEN
'Mamma zeg eens 10',
zegt Jurre als wij aan tafel zitten.
Dus ik zeg 'TIEN'.
'Lik de ballen van
Mr.Bean', roept Jurre terwijl hij het uitgilt van het lachen.
'Huhhh', zeg ik
terwijl ik mij bijna verslik in de nasi… want ik neem net een hapje. Dan
herstel ik mij en vraag 'Weet je wel war de ballen van Mr.Bean zitten
Jur?'
'Ja, hier',
antwoordt Jurre triomfantelijk terwijl hij met beide wijsvingers op
borsthoogte wijst.
'Eh
nee', zeg ik en ik besluit er een lesje biologie aan vast te
knopen... |
 |
|
