Jurre, Roos & Stijn   oktober 2005

 

30 september, vrijdag HOTEL HILVERSUM Daar zitten we dan. Sinds vandaag zitten Stijn, Jan & ik een weekendje in Hilversum, in het huis van mijn ouders. Jan en ik wilden eigenlijk een weekend in een hotel gaan zitten, maar deze huizenruil is eigenlijk nog prettiger. Meer ruimte en luxe dan een hotelkamer. Bijkomend voordeel is dat ik de buurt (of liever gezegd de winkels hi hi) goed ken want ik ben er zelf opgegroeid. Vrijdag ben ik de hele middag met Stijn op pad.  Heerlijk wat een rust met "maar" een kind!

	1 oktober, zaterdag BALLORIG Jurre en Roos gaan 's ochtends met opa en oma naar kinderspeelparadijs ballorig. Glijden van de glijbaan, springen op luchtkussens. De lunch bestaat uit poffertjes en limonade.

Terwijl Stijn geniet van een grote lege beker frisdrank, spelen Roos en Jurre in het balletjesbad. Stijn vermaakt zich prima in de kinderstoel. Sinds donderdag heeft hij antibiotica maar zijn longen klinken nog niet helemaal goed. Aanstaande donderdag gaan we voor de zekerheid weer naar de huisarts. Zaterdagmiddag is het prachtig weer en stappen opa en oma op de fiets om met Jurre en Roos ergens een ijsje te gaan eten.

  

2 oktober, zondag DE BRIL VAN OPA Zondagochtend zijn Jurre en Roos met opa & oma op stadslandgoed De Kemphaan. De koeien, de schapen, het varken en de apen worden uitgebreid bekeken. Op de loopbrug, op weg naar de aapjes, gaat het mis. Er zoemt een wesp bij opa z'n oor. 'Wegwezen jij!', denkt Opa Harry terwijl hij met zijn hand het zoemend beest bij zijn oor weg wuift.  In plaats van de wesp raakt opa zijn bril. Met een boogje zwiept de bril van zijn neus. Hopla, het water in. *%$#*, vloekt opa Harry (die verder zo vroom is als de paus) wanneer hij z'n dure bril onder water ziet verdwijnen.

Wanneer je een bril hebt met een sterkte zoals mijn vader, ben je op zijn zachtst gezegd visueel gehandicapt zonder dat ding op je neus. Oma, opa, Jurre en Roos lopen even terug naar de auto om opa zijn zonnebril (op sterkte) te voorschijn op te halen. Nog een geluk dat de zon vandaag schijnt. Want om nu op een herfstige zondag met een zonnebril te gaan rondlopen? Toch vind opa het geen prettig vooruitzicht dat hij het de hele dag (binnen & buiten) met z'n zonnebril moet doen. Dus krijgen Jan en ik een telefoontje. Of we, uit opa zijn studeerkamer, zijn militaire dienstbril (jaren '60) willen meenemen. Dan kan hij tenminste weer wat zien! Terwijl Stijn in de kinderstoel een lange vinger eet, ga ik naar boven. Daar vind ik een hard bruin brillenkokertje met daarin de ruim VEERTIG JAAR OUDE BRIL (zie foto hieronder).  Aan het eind van de middag gaan Stijn, Jan & ik weer naar huis. Opa en oma blijven nog eten en gaan daarna weer naar huis. Wanneer Jurre, Roos en Stijn in bed liggen hoor ik hoe Jurre de dag doorneemt en in drie zinnen aan konijn vertelt: 'Opa bjil vallen. Weg.' (= Opa zijn bril is in het water gevallen, nu is ie weg).  '*%$#* *%$#*' (= het vloekwoord van mijn vader in tweevoud inclusief de perfect nagebootste intonatie van mijn vader!!!) 'Zonnebjil opa auto halen' (= opa ging zijn zonnebril uit de auto ophalen). Tjonge jonge... Het is echt waar: kleine potjes hebben grote oren!!!

 

5 oktober, woensdag LOGOPEDIE Elke woensdag gaat Roos naar logopedie. Vandaag heeft ze iets nieuws gekregen: vier klanken om spelenderwijs te oefenen (zowel de uitspraak van de klank zelf, als het napraten). Voor deze week is dit ons huiswerk: oefenen met de p, de f, de m en de s. p = p p p uitspreken bij een paar brandende kaarsjes zodat de kaarslichtjes gaan flikkeren. f = f f f bij het zien van de afbeelding met de ballon. m = m, m, m bij het zien van de taart, waarbij je een hand tegen je wang legt. s = s s s bij het zien van de slang, waarbij je met je handen uitbeeldt alsof je de s uit je mond trekt, als een lange slang.

 

6 oktober, donderdag KATTENKWAAD De laatste weken is het behoorlijk lastig om serieus genomen te worden. Wanneer je één kind van ruim tweeëneenhalf hebt zeg je boos 'nee' wanneer het iets doet dat niet mag. Maar met twee van dezelfde leeftijd werkt dat dus niet... Je hebt namelijk altijd een tweelingbroer (of -zus) die zeer begrijpelijk wél heeeeeeeel hard om je lacht. Die zelfs nog harder gaat lachen wanneer mama boos doet. En dus, zo denkt de stoute van dat moment, is het wel heel erg grappig wat ik aan het doen ben. Zelfs zo leuk dat ze vervolgens met zijn tweetjes gewoon verder gaan!! Hoe boos je ook probeert te zijn. Roos en Jurre lijken te denken: 'We trekken ons niets aan van mama (of papa of oma of opa).' En zo zijn er elke dag weer nieuwe dingen waar Roos of Jurre nooit zelf op zouden komen (als de wederhelft er niet zou zijn geweest).  Daarbij komt dat hun samenspannen leidt tot het uitvreten van dingen waar een behoorlijke dosis moed voor nodig is. In hun eentje zouden ze 't nooit hebben gedurfd.

Steeds vult de wederhelft net dat restje 'ontbrekend lef' aan waardoor ze dingen doen die je nooit voor mogelijk hebt  gehouden! Hoewel Roos en Jurre qua karakter van elkaar verschillen als dag & nacht, zijn ze op zo'n moment echt een twee-eenheid waar zelfs mama maar weinig invloed op heeft.

'N HOOP GEKKIGHEID Roos en Jurre klimmen samen in de stoel. Stijn moet er ook bij. Hij kan er niet tussen zitten, dat past niet. Dan moet hij volgens Roos maar liggen. Jurre komt niet meer bij en Stijn vindt het ook reuze grappig. Het gaat (weer) nergens over, maar een lol dat ze hebben. Jurre en Roos willen vervolgens met Stijn op de bank zitten, want dat past wel. Samen zingen we een heleboel liedjes. Vol aandacht kijkt Stijn naar zijn broer en zus die zingen én daarbij ook nog in hun handen klappen. Tien minuten later bedenken Roos en Jurre iets anders. Stijn vinden ze niet interessant meer. Hij moet van de bank af, zodat er meer plek is om de auto's op de bankleuning te parkeren. Ik moet het tweespan goed in de gaten houden, zodra ze de kans krijgen springen ze op en neer over de bank alsof ze zich op het luchtkussen van ballorig bevinden. ;-)

 

DIERENDAG Afgelopen dinsdag was het 4 oktober. Jurre, Roos & Stijn zijn bij UK. Daar hebben ze - speciaal omdat het dierendag is - een geit, een schaap, een nest jonge katjes en een vogel geregeld! Wat een feest. Jurre is op slag verliefd op de doos met jonge poesjes.  'Miauw' piepen ze. Jurre weet heel goed wat er met de jonge katjes aan de hand is. Ze missen hun mama. 'Mama werken. Komt zóó terug' spreekt hij het jonge poesje geruststellend toe.   Waarom zijn de katjes bij UK? Logisch toch. Voor de Unieke KinderKattenopvang natuurlijk.

ZURE BOM ROVERS (7-10-05) Op de terugweg koop ik voor Jan haring bij de visboer. Voor mijzelf neem ik één zure bom mee. De zure bom zit in een plastic tasje met een knoop erin. Jurre draagt het zakje met de 'grote augurk'. Thuis zet ik Stijn even in de kinderstoel terwijl ik Jan bel om verslag uit te brengen van ons huisartsbezoek. Jurre & Roos gedragen zich verdacht stil. Ik kijk waar ze zijn en zie dat ze zich verstopt hebben in de hal. Vraag me niet hoe, maar ze hebben het zakje inmiddels open gemaakt en de zure bom eruit gehaald. Ze zien niet dat ik hun wel zie. Met fluiterstemmetjes hoor ik ze overleggen en giechelen. Jurre neemt een hap. 'Ik vind heerlijk! Roos ook proeven?' zegt hij tegen Roos. Roos steekt haar hand uit en Jurre overhandigt haar de zure bom. Ze neemt een hapje en roept 'mmmmm' 'Nu Jurre aan weer aan beurt', zegt Jurre. En Roos geeft het groene ding weer aan hem. Hi hi, giechelen ze samen. 'Meer', zegt Roos en ze pakt de zure bom van Jurre over om zelf weer een hap te nemen. En zo gaat het keurig om de beurt....

 

8 oktober  zaterdag TUINCENTRUM

Het is kinderboekenweek (thema 'magie'). Voor de herfsttafel in de klas zoek ik nog wat leuke spullen. Met Jurre, Roos & Stijn ga ik naar het tuincentrum. Het tuincentrum heeft ook een grote dierenafdeling. Voor poes kopen we een rieten mandje. Roos & Jurre zijn niet weg te slaan bij de grote vissen. Jurre vertelt Roos dat je de vissen niet kan aaien. In het midden van de vissenvijver staat een fonteinbeeldje (zie foto). Jurre ziet het fonteintje. Hij concludeert (op grond van het water? of door de houding? of beide?): 'Kijk, doet huilen!'.

 

12 oktober, woensdag SLAAP STIJNTJE SLAAP Het is nog erg vroeg in de ochtend als Stijn van Roos in haar poppenbedje mag liggen. Stijn speelt zijn rol als pop uitstekend: hij kan zo naar de toneelschool. Gedwee laat hij zich toedekken in het bedje. Roos geeft hem een speentje, zingt een liedje en geeft hem een aai over zijn bol. Na 10 minuten heeft Stijn er genoeg van. Hij ligt toch liever in zijn eigen ledikantje. Logisch! Daar steken zijn benen tenminste niet buiten boord.

 

13 oktober, donderdag

SEIZOENSGEBONDEN MAT In juni 2003 ontdekte Jurre de mat: in elk gaatje moest een passend steentje. Vandaag doe ik de achterdeur open en zie ik dit (zie foto rechts). Wat 't stilleven voorstelt weet ik niet. Misschien hebben Jurre en Roos 'drie op een rij maar dan anders met kastanjes' gespeeld? De mat past zich in elk geval aan bij het seizoen. Gezellig he?

 

14 oktober, vrijdag 'OVERLIJDENSBERICHT' Snik... mijn koekblik is afgekeurd. Weliswaar 13 jaar oud, maar slechts 45.000 km gereden.  Wel 1000 keer bracht ie mij naar het kinderdagverblijf, de huisarts, het ziekenhuis, naar Roos haar logopedie en naar Jurre z'n fysiotherapie. Oorzaak: het subframe is niet meer goed! Mijn blauwe wagentje komt dus niet door de APK. Gelukkig hebben we nog wel de Chrysler Voyager maar die gebruikt Jan om naar zijn werk te gaan. Snik, mijn onmisbare autootje. Hopelijk vind ik snel een nieuwe.

KNOR KNOR Met elk een 'pannetje' pepernootjes lopen Jurre en Roos door de tuin. Jurre ziet het varken staan. 'Hij zegt knor knor. Lust ook graag pepernootjes', roept hij terwijl hij zijn pannetje voor de snuit van het varken houdt. Dan ontdekt Jur dat het varken een deurtje heeft: hij kan de pepernootjes rechtstreeks in de buik van het varken leggen!!! Jurre houdt zelf ook erg van snoepen en staat met moeite slechts één pepernootje af aan het varken. Roos geeft er ook één uit haar pannetje. Beteuterd bekijkt Jurre het resultaat: twee pepernootjes in de grote buik van het varken. Dat ziet er wel erg magertjes uit.

Hij bedenkt een oplossing. In de tuin zoekt hij naar steentjes en die legt hij samen met zijn zus in de buik van het varken bij de twee pepernootjes. Even later komen daar nog grassprietjes en bloemetjes bij, want zo zegt Jurre: 'Hij vindt ook lekker'. Roos en Jurre denken dat het varken niet met zijn mond kan eten omdat hij pijn heeft. 'Hij moet pleister, hij heeft au', roept Jurre terwijl hij bij de keukenla gaat staan waar de pleisters liggen. 'Ja', zegt Roos 'hij au'. Ik knip voor ieder twee pleisters af en samen gaan Jurre en Roos weer naar buiten om het varken te verzorgen. En zo staat Knor, beplakt met vier pleisters, nu in de achtertuin. Met in zijn buik twee pepernootjes, een lading stenen, wat grassprietjes en bloemetjes. Het zal hem vast zwaar op de maag liggen.

 

15 oktober, zaterdag 'Ik SCHRIK 'N HOEDJE' Jan moet vandaag werken. Ik voel me niet zo lekker. Toch ga ik met Jurre, Roos & Stijn de stad in. Wanneer we op pad zijn, vermaken ze zich over het algemeen beter dan dat ik met het drietal binnen blijf kniezen. Om 9:00 uur is het nog heerlijk rustig in de winkels en op straat. Bij de bakker kopen we een broodje en op het randje van de fontein houden we een picknick. Stijn eet een soepstengel. Het duurt niet lang of de duiven hebben door dat er iets lekkers te halen valt. Ze komen op Roos & Jurre afgerend. 'Ojee, ik schrik een hoedje', roept Jurre terwijl hij, al vluchtend, naar mij toe sprint. Dan krijgt hij door dat de duiven écht alleen op zijn brood afkomen en het niet op hem persoonlijk hebben voorzien. Jurre ontdooit iets en durft met Roos mee te doen. Roos vindt het duiven voeren zo geweldig dat ze zelf vergeet te eten. Haar hele broodje gaat naar de vogels, evenals haar Bob de Bouwerkoek!

's Middags is het nog steeds heerlijk weer. Langs het water lopen we een blokje om. Roos wandelt met haar pop in de poppenbuggy & Jurre wandelt met de step. En Boemel (alias 'Sammie') wandelt met ons mee.

 

16 oktober, zondag DE KEMPHAAN In het hok bij de geitjes en de schapen woont ook een roodwit poesje samen met een rood katertje. Nieuwsgierig komen ze bij ons kijken.  De eigenwijze rode kater wil niet meer weg. Terwijl Jan & ik met Jurre & Roos geitjes aaien, houdt het katertje de wacht bij Stijn.

Natuurlijk kijken we ook even in de stallen van de stadsboerderij. De koeien staan op stal en krijgen net te eten. Daarna lopen we voor de tweede keer bij de varkens langs om gedag te zeggen. Stijn deelt zijn soepstengels met de varkens en Jurre & Roos geven ze een paar van hun rozijntjes. Na twee uur wandelen, kan ik niet meer. Niet omdat ik geen conditie heb, want ik ren de halve dag achter het drietal aan, maar omdat ik me hondsberoerd voel. Het is inmiddels 11:30 uur. We gaan snel naar huis. Jurre, Roos en Stijn gaan hun bed in en ik doe hetzelfde. Zucht, hopelijk voel ik me snel beter...

 

17 oktober, maandag 1 ONTSTOKEN SCHOUDER, 2 ONTSTOKEN KELEN,  2 ONTSTOKEN OOGJES &  ONTELBAAR VEEL SNOT Vanmorgen weer naar de huisarts. Mijn griep van vorige week is over. Nu heb ik een keelontsteking én een ontstoken schouder. Hoe kom ik nu aan een ontstoken schouder? Ik ben toch geen verhuizer van beroep?  Stijn zit met twee ontstoken oogjes, heeft koorts én ook een keelontsteking. En Jurre en Roos zitten vol met snot. Het gaat goed hier...

 

20 oktober, donderdag SCHOENENJACHT Morgen begint de herfstvakantie en om de grote schoenenjacht voor te zijn, gaan we vandaag even naar winkelcentrum Hilvertshof (Hilversum) op zoek naar najaar/winterstappers voor Jurre & Roos.

Bij Nimco laten we eerst de voeten opmeten. Roos zit bovenin maat 23 en Jurre zijn voeten vallen in het midden van maat 24.  Nimco heeft mooie laarsjes voor Roos. En bij een andere winkel vinden we stoere Brakkies schoenen voor Jurre. Jurre & Roos geven niets om hun nieuwe schoenen, maar met de ballon zijn ze dolblij.

21 oktober, vrijdag AUTONIEUWS Sinds woensdag ben ik tijdelijk de bestuurder van deze zwarte C3. De auto is van mijn moeder. Nu mijn koekblikje is gestrand op de APK mag ik 'm lenen tot ik een ander heb gevonden. De stoeltjes van Jurre, Roos & Stijn staan er al in.

Dit kleine blauwe autootje wordt, als alles goed gaat, mijn 'nieuwe' auto (hij is van' 1999). Mijn vorige koekblikje was uit 1992 en had geen stuurbekrachtiging, geen automatische spiegeltjes, geen achterruitenwisser, geen airbag, geen airco, geen driepuntsgordels achterin, geen cd of mp3speler. Dus ik ga er een boel op vooruit!!! Aanstaande maandag gaat hij op de brug en wordt het blauwe wagentje uitgebreid bekeken. Hij is dus nóg niet van mij. (maar ik popel om officieel zijn nieuwe eigenaar te worden...)

21 oktober, vrijdag ZIEKENHUIS: DAG 1 Stijn is nu ruim drie weken ziek. Eerst twee weken een longontsteking, maar na twee antibioticakuren is hij niet beter.  Twee dagen geleden constateerde de dokter een keelontsteking, maar dat verklaart niet waarom hij bij vlagen heel erg benauwd is. Hij gaapt dan zelfs uit gebrek aan zuurstof en 2x per dag puffen met Ventolin geeft nauwelijks verlichting. Jan en ik denken dat hij nog steeds een longontsteking heeft, maar volgens de huisarts zijn z'n longen weer helemaal in orde. Ook heeft hij al een kleine week koorts (wisselend van 38,5 tot 40,3). Jan en ik vertrouwen het in ieder geval niet.  Aan het eind van de middag gaat Jan met Stijn langs de huisarts die weer naar Stijn luistert en nog steeds van mening is dat de longen prima in orde zijn. Maar omdat de koorts zo aanhoudt stuurt hij Stijn voor de zekerheid door naar het ziekenhuis. In het ziekenhuis wordt duidelijk dat Stijn inmiddels wat uitgedroogd is en dat zijn zuurstofgehalte iets te laag is. Er wordt geluisterd naar zijn longen, foto's genomen en Stijn blijkt een zware longontsteking te hebben. En dus volgt een ziekenhuisopname. Er wordt nu een andere (en zwaardere) antibiotica ingezet, want dit is al zijn derde kuur in drie weken!!

In zijn neus komt een slangetje voor sondevoeding, want flesjes drinken (melk of sap) doet hij nu helemaal niet meer. Ook krijgt hij orale rehydratievloeistof (ORS) wat ervoor zorgt dat zijn vocht- en zoutgehalte wordt aangevuld. En om de drie uur krijgt hij twee puffen Ventolin. De saturatie van zijn bloed wordt gemeten via een slangetje aan zijn grote teen. En op zijn buik zitten plakkers met elektroden die zijn hartslag in de gaten houden. Verder zijn er wat kweekjes gemaakt (onder andere om het RS-virus uit te sluiten).

 

22 oktober, zaterdag DAG 2: ZIEKENHUIS Al voor dag en dauw neem ik Jurre en Roos mee naar Stijn, want we mogen gewoon 24 uur per dag binnen lopen. Jan komt later want hij moet nog wat doen voor zijn werk en weekendboodschappen in huis halen.

ELEKTRODEN SABBELEN Stijn heeft in het ziekenhuis een nieuw spel ontdekt: elektroden sabbelen. Hij trekt zelf de elektroden van zijn lijf. Houdt ze als een hengeltje vast, net zolang totdat de plakker mét de elektrode in zijn mond hangt en dan gaat hij er lekker op kauwen. En hij vindt 't heerlijk!! (Brrr, smaken verschillen hihi). Roos en Jurre zijn erg onder de indruk van alle slangetjes en pleisters op Stijn én van zijn hoge bed. Maar het meest interessant vinden ze de saturatiemeter om Stijn zijn grote teen. Dat ding heeft namelijk een mooi rood lampje! Om de tien minuten trekken Jurre & Roos de sok van Stijn uit om te controleren óf de rode lamp er nog zit én of ie het nog doet! Dat hij een slangetje door zijn neus heeft waardoor zijn melk gaat, begrijpen Jurre en Roos. Ze zien dat hij zijn flessen weigert te drinken en vervolgens kijken ze mee hoe de melk met behulp van een spuit via de sonde in Stijn zijn neus loopt. Wanneer Stijn een slaapje doet, neem ik Jurre en Roos mee de gang op. Bij de verpleegkundigenpost mogen ze tekenen en in de hal krijgen ze wat te eten en te drinken.

Roos en Jurre willen tekenen. Helaas zijn de meeste potloodjes van de kinderafdeling op dit moment niet bruikbaar. Jurre zoekt met uiterste precisie uit aan welk potlood nog een puntje zit. Wanneer je er nog mee kunt kleuren geeft hij het potlood aan zijn zus. Met Jurre & Roos spreek ik af dat wij, als we vanavond naar huis gaan om even snel te eten,  de puntenslijper van thuis meenemen naar het ziekenhuis. Dan gaan wij alle potloden slijpen! Dat vinden ze een goed plan.

 

BEETJE DRUK Na het eten gaan we weer met zijn vieren naar het ziekenhuis. Onderweg in de auto moet ik erg om Jurre lachen. Vanuit zijn autostoel kijkt hij naar buiten en vertelt spontaan: 'Het is een beetje druk. Ik ben al laat, ik heb haast'. Nou ja zeg!! Dan ben je twee jaar en dan heb je 't al over 'druk', 'laat' en 'haast hebben'. Hmmmm als Jur zo doorgaat heeft hij voor z'n 12e een burnout hihi. Wanneer we bij Stijn binnenkomen ligt hij heel hard in zijn bedje te huilen op zijn (eenpersoons)kamertje. Echt heel zielig. Jan koppelt Stijn los, tilt hem uit bed en zet 'm op schoot. Meteen kan Stijn weer lachen. Vanavond is het zieke mannetje weer koortsig. Verder is het hem de hele dag nog niet gelukt om ook maar één druppeltje melk of diksap te drinken. En dat is echt niets voor Stijn. Normaal gesproken drinkt hij zijn flesjes graag. 'Gelukkig' heeft hij een sonde: zo krijgt hij tenminste met zekerheid de hoeveelheden binnen die hij ook nodig heeft.

PUNTJES SLIJPEN Zoals afgesproken heb ik van thuis de puntenslijper meegenomen. In het ziekenhuis stort Roos zich bij binnenkomst op de potloden, maar ze komt al snel tot de conclusie dat puntenslijpen een moeilijk klusje is. Normaal gesproken liggen Jurre en Roos op dit tijdstip al lang in bed maar vanavond dwalen ze nog tot laat over de gangen. Ze vermaken zich uitstekend en maken een boel praatjes met verpleegkundigen, zaalartsen, andere bezoekers & zieke mensen bij de Eerste Hulp. In de vitrinekast wordt de beeldende kunst uitgebreid bekeken. 'Wat is dat?' vraagt Jurre. Ik antwoord: 'Kunst'.  'Huhhhhh???' zeggen Jurre en Roos terwijl ze mij vragend aan kijken.

	Jurre en Roos gaan thuis snel naar bed, want morgenochtend vroeg wacht ons weer een lange ziekenhuisdag.
22 nov. 's avonds		23 nov. 's ochtends... daar gaan we weer!

 

'Druppelisolatie' hangt er op de kamerdeur van Stijn. 23 oktober, zondag DAG 3: ZIEKENHUIS Ontbijten doen we vandaag in het ziekenhuis. Stijn zit er gezellig bij in de kinderstoel. Hij knabbelt aan een soepstengel. Na het eten spelen Jurre en Roos even met Stijn. Wel maar heel kort, want Stijn is snel moe.

Gisteren is besloten om Stijn om de 3 uur (dus zo'n 8x per dag) twee puffen Ventolin te geven. Vandaag is besloten om hem ook Flixotide te geven. PUNTJES SLIJPEN (vervolg) Thuis hebben we alle puntenslijpers opgezocht en meegenomen want nog niet alle potloodpunten zijn goed geslepen. Vandaag gaan Jurre en Roos ijverig aan de slag om de klus af te maken. Het allerleukst is het bakje slijpsel legen in de pedaalemmer. Je moet dan met je voet op de pedaal gaan staan en dan gaat, floep, zo de deksel omhoog!

WILDE SPELLETJES Stijn doet een slaapje en Jurre en Roos vermaken zich in de hal. Zo rustig als ze gisteren waren, zo druk zijn ze vandaag! Mama mia, het ene moment zijn ze 'een poes' en kruipen ze rond op handen en voeten en dan weer zijn ze tijgers en rennen ze door de grote hal van het ziekenhuis. En vijf minuten later roept Jurre: 'Ik ben een kloontje' (=clowntje). Oh, wat een druktemakers.

Jan en ik doen tussen de middag Stijn in bad, maar hij vindt het helemaal niet leuk!! Daarna geef ik hem de fles. Het is best zielig, want Stijn wil wél heel graag drinken. Hij brengt zijn mond naar de speen, neemt een eerste slok maar dat doet hem blijkbaar veel pijn. Dan probeert hij het een tweede keer, maar het lukt gewoon niet. En dus wordt de melk van de fles in een grote spuit gedaan en via de sonde rechtstreeks naar zijn maagje gespoten.

Oma Wilma komt vandaag ook even. Al eerder heeft ze voor Stijn een muziekje meegenomen. Hij vindt het 'n prachtig ding.

Vandaag heeft Stijn over de hele dag 40 ml zelf gedronken.

 

24 oktober, maandag DAG 4: ZIEKENHUIS Stijn zit rechtop in zijn bedje. Zijn grote teen, met rood lampje en veel pleisterplakgedoe, vindt hij zo mooi. Zodra hij de kans krijgt peutert en trekt hij eraan. Ook zit hij graag te friemelen aan zijn sondeslang. Gelukkig heeft de verpleging die vakkundig bevestigd. Tot nu toe krijgt hij 'm er niet uit. De antibiotica -tegen de longontsteking- slaat goed aan want de koorts is weg! Door de pufjes (18 per dag!) komt het slijm eindelijk een beetje los. Vanmorgen heeft hij 80 ml zélf gedronken.

Na het avondeten gaan we wéér naar Stijn. Ik pendel heen en weer tussen huis & ziekenhuis waarbij ik meer uur in het ziekenhuis doorbreng dan dat ik thuis ben. Erg vermoeiend.

Vanavond hebben Roos & Jurre hun kaplaarsjes aan. Elk plasje water kan rekenen op wild gespring en in en uit geren. Allemaal leuk en aardig, maar opschieten doet 't niet echt. Het duurt dan ook wel even voordat we daadwerkelijk op de kinderafdeling zijn...

PUNTJES SLIJPEN (vervolg) Roos & Jurre hebben er nog steeds geen genoeg van...

STIJN Z'N BEDJE 'Kijk, ik ben hoog he!'

Vanavond heeft Stijn nog 160 ml zelf gedronken. Dat maakt vandaag in totaal 240 ml!! Er zit een stijgende lijn in. Oja, de uitslag van het lab (RS-virus) is zoek???

 

25 oktober, dinsdag DAG 5: ZIEKENHUIS Roos & Jurre lagen door het ziekenhuisbezoek gisteravond weer erg laat in bed. Ik denk dat ik ze vanavond niet naar het ziekenhuis laat gaan. Het heen en weer gesleep van de afgelopen dagen is ook voor hun best veel geweest. Ondertussen is Jan ook ziek geworden, dus het gaat hier nog steeds GEWELDIG! Thuis is Stijn dol op douchen. In het ziekenhuis heeft hij een badje, maar daar vindt hij niets leuks aan. Hij moppert wat af. Na zijn bad mag hij even spelen. Met zijn armen, handen, benen & voeten gaat hij op onderzoek uit. En hij geniet zichtbaar! Zijn romp zit nu onder de kleine rode vlekjes. Misschien is hij allergisch voor de antibiotica (Jurre overigens ook). Op dit moment eet ik thuis even een broodje want Stijn slaapt toch. Over een half uurtje ben ik weer in het ziekenhuis.

 

'4x PASFOTO'S' Gisteren hebben Roos, Jurre & Stijn hun nieuwe pasfoto's gekregen van het kinderdagverblijf. Allemaal apart én ook één met zijn drietjes. Beetje raar zo'n foto van foto's, maar 't gaat om het idee.

 

26 oktober, woensdag THUIS!!! Hiernaast nog een Stijn mét sonde in de kinderstoel. De sonde is er uit en Stijn is thuis. Woensdagmiddag 9 november heeft hij een terugkomafspraak in het ziekenhuis: om  zijn longen nog even te controleren. De vlekjes op zijn romp hebben niets met allergie te maken. Volgens de arts is het waarschijnlijk een virus. De Ventolin wordt afgebouwd. Vandaag twaalf keer een puf blauw (= Ventolin) en twee pufjes rood (= Flixotide). Dan nog morgen en overmorgen acht keer een puf blauw en twee pufjes rood. En vervolgens alleen nog dagelijks 2x Flixotide (onderhoudsdosis).

Heerlijk he, dat Stijn weer thuis is!! En... inmiddels staat mijn 'nieuwe' autootje ook voor de deur.

 

27 oktober, donderdag NAJAAR? Zelf voel ik me niet opperbest, maar het is zulk prachtig weer dat we een blokje om gaan. Even wandelen langs de Vaart. Alle glijbanen en klimtoestellen worden uitgeprobeerd. Het is najaar en dat zie je: overal liggen blaadjes op de grond en er groeien volop paddestoelen. Maar verder lijkt het wel voorjaar!

 

29 oktober, zaterdag (AU)TOMAATJE Vandaag komt oma Maartje. Vorige week zou ze al komen maar doordat Stijn in het ziekenhuis lag, ging 't niet door. Sinds vorige week zaterdag heeft Jurre bijna dagelijks gevraagd wanneer 'automaatje' komt. Vandaag is het dus zover. We nemen oma Maartje mee naar De Kemphaan. Met ons zessen gaan we op pad...

We lopen langs de geitenschuur. Jurre en Roos gaan met oma naar binnen. 'Ik ben niet bang. Ik durf wel. Ik ben twee jaar', roept Jurre uitgelaten tegen iedereen die maar langs loopt. En daarbij aait hij demonstratief de geitjes.  Door de beeldentuin lopen we naar de Landgoedwinkel. Roos is niet weg te slaan bij de heksenstal. Een heks maakt lawaai als je in de handen klapt!! Dus klapt Roos driftig in haar handen en buldert de heks 'hihihihihih'. Helemaal geweldig volgens Roos. Zodra Jurre iets leuks ziet, gilt hij luid: 'Tomaatje, tomaatje kom!'. Dit doet hij in de hoop dat oma Maartje met hem meegaat. De omstanders kijken verbouwereerd naar Jurre en zijn 'tomaatje'. Ze vragen zich vast af of ze het wel goed verstaan hebben. Via de varkensstal lopen we weer terug.

 

30 oktober, zondag   GEITEN & VARKENS OP HERHALING... Gisteren geitjes en varkens geaaid bij De Kemphaan, vanmorgen met zijn vijfjes naar kinderboerderij Het hertenkamp in Hilversum.

'Kijk', roepen Jurre en Roos 'wij zitten in een huis'. Ik word uitgenodigd om een lekker kopje thee te komen drinken.

In de weide loopt een enorm varken, Babe, rond. Jurre en Roos hebben meer interesse voor de wat kleinere hangbuikzwijntjes: Knorretje en Porky. Samen gaan Jurre en Roos in de stal op zoek naar Knorretje. Jurre vindt het heel erg spannend. Roos moet van hem voorop lopen. Roos durft wel.

Roos en Jurre aaien dwerggeit Kwebbel. Geboren op 21-03-2005 en dus nog jonger dan Stijn, hi hi!

Roos aait dwerggeitje Ollie over z'n rug terwijl ze de herten, schapen, ponies, ezels en varkens aandachtig bekijkt. In de veldschuur zitten twee papegaaien en diverse soorten knaagdieren. De papegaaien kunnen allebei praten. Toen ze dit aan ons demonstreerden kreeg Jurre zowat een hartverzakking. Hij wilde meteen de veldschuur uit.