Jurre & Roos december 2002

Al in de eerste week maken Jurre en Roos kennis met hun familie, zoals...


Tante Pascal vindt Jurre ook heel lief zolang ie niet huilt	Overgrootoma Agaath	Agnes & Floor


Opa Harry	Oma Wilma


Drie generaties...	Oom Maarten

21-12-2002

Pappa krijgt in het ziekenhuis uitgebreid instructie over het hoe én wat van het 'in bad doen'.

Jurre geniet van het dobberen in het water, hoewel hij de thermometer in z'n billetjes toch écht iets minder aangenaam vindt.

Roos wordt met de babylance de dag na haar geboorte (18-12-2002) overgeplaatst van het Flevoziekenhuis naar het AMC. Voordat Roos wegging werd ze in de couveuse met brancard en al mijn kamer in gereden. Pas op 22-12-2002 krijg ik ons kleine meisje voor het eerst in mijn armen... De drie naaldjes op haar hoofd zijn voor het maken van haar tweede EEG.

's Avonds maken ze nog een echo van Roos haar hersenen. Omdat zij al voor haar geboorte best lang zonder zuurstof heeft gezeten, kan hersenletsel zijn ontstaan. Dit kan ernstige restverschijnselen veroorzaken waardoor de latere ontwikkeling gestoord kan zijn. Door de kop van het echo-apparaat op de fontanel te zetten worden gekeken naar haar hersenen, maar alles ziet er goed uit! Er zit ook geen vocht in haar hersenen.

Een schril contrast: Jurre voor 2^e keer in bad en Roos op de Intensive Care. Ze krijgt op dit moment extra zuurstof met een 'snorretje': een plastic slangetje met twee geperforeerde uitsteeksels voor in haar neusgaten. De slang wordt onder de neus door geleid en op de wangen vast geplakt. Omdat een bijwerking van de Dormicum kan zijn dat ze zelf helemaal stopt met ademhalen, is ze overgeplaatst naar NICU (Neonatologie Intensive Care Unit) van het AMC. Hier hebben ze de faciliteiten voor kunstmatige beademing. Wanneer ze zelf onvoldoende ademt dan kan de ademhaling geheel overgenomen worden door een beademingsapparaat. De zuurstof wordt dan via een buisje (tube) direct in de luchtpijp geblazen.

Het was heerlijk om Jurre & Roos eindelijk (vijf dagen na hun geboorte!!!) voor het eerst heel even samen te kunnen zien.

23 december 2002

Roos heeft soms apnoe-aanvallen: een plotseling intredende periode van niet ademen. Dan gaat het alarm bij haar couveuse en dat is best angstaanjagend. Meestal kan zo'n aanval doorbroken worden door haar even 'aan te tikken', zodat ze weer gaat ademen en haar huidskleur en hartslag zich herstellen. Bestaat een apnoe-aanval langer dan enkele seconden, dan duurt het herstel ook langer. Soms moet ze dan langduriger gestimuleerd worden of er moet extra zuurstof gegeven worden.

Tijdens het kangoeroeën met Jan, zie je dat de apnoe-aanvallen verdwijnen of sterk verminderen. Ook wordt haar hartslag regelmatig(er) en lijkt ze rustiger!!

Op 24 december 2002 mogen Jurre en ik het AMC verlaten. Helaas mogen we Roos nog niet mee naar huis nemen. Zij blijft voorlopig op de afdeling Neonatologie Intensive Care. Voor mij wel moeilijk, want ik heb veel last van mijn bekken waardoor het ziekenhuisbezoek en de autorit behoorlijk zwaar is voor me.

Roos is heeft inmiddels (29 december 2002) geen sonde meer door haar neus lopen en ook krijgt ze geen extra zuurstof meer. Ook is de Dormicum, het medicijn met nogal wat bijwerkingen, eraf gehaald. Ze krijgt alleen nog Luminal toegediend via het infuus en haar hartslag en temperatuur worden geregistreerd. Morgen (30 december 2002) krijgt ze een MRI-scan van haar hersenen. Haar 1^e EEG was ronduit slecht. Het 2^een 3^e EEG liet iets verbetering zien, maar toonde nog steeds afwijkingen. Misschien dat de scan hierover iets meer duidelijkheid kan bieden.

Wakkere Jurre heeft zijn fles op én valt binnen no time in slaap...

Roos doet haar best om zelf haar flesjes te drinken, maar vaak is de inspanning te groot. Vandaar dat de sonde weer terug geplaatst is. De verpleging zorgt overigens geweldig voor haar! Ze knippen zelfs hartjespleisters om het slangetje op haar wang (sondevoeding) op de juiste plek te houden.

Vanmiddag (31-12-2002) hebben ze een 4^e EEG gemaakt. Wanneer de uitslag goed is, wordt gestopt met de Luminal. Helaas ging het gesprek met de kinderarts vandaag niet door. We moeten dus nog even wachten op de uitslag van de MRI-scan.

Jan en ik mochten voor het eerst Roos zelf in bad doen! Ze genoot ervan.